donderdag 4 april 2013

(Ont)zorgen met ICT

De leverancier zegt: “Wij willen u als zorgorganisatie graag ontzorgen”. De zorgorganisatie zegt: “Dat hoeft niet, want wij willen juist zorgen”. Waar gaat het mis?

De generatiekloof:
We hebben zelf een iPad, smart tv, Android smartphone, oude gsm met sms, apps, Skype, WhatsApp en Facebook thuis. Sinds een jaar bellen we met Skype naar onze ouders. Dit werkt echter niet altijd goed vanwege een oude pc en een lage verbindingssnelheid… Een ander apparaat hebben ze niet, want ze zien daar geen voordeel in en het kost een hoop geld. Nu ben ik nog te jong om gebruik te maken van extramurale zorg, maar ik heb waarschijnlijk andere wensen dan mijn ouders. Nog sterker, ik installeer gewoon een app van een zorgverlener op mijn eigen iPad. Hiermee krijg ik zorgalarmering, lokale zorgdiensten zoals apotheek en huisarts en telemedicine, maar ook gratis videobellen en Facebooken met mijn kinderen…

De ICT-kloof:
Als we ouder worden, zijn we stellig van mening dat we alles zelf heel goed kunnen. We kijken altijd naar onze basisprincipes. Dit zou ook moeten gelden in de ICT-wereld, terug naar de basis. Eén issue: ICT denkt vanuit een netwerkomgeving en niet vanuit een spraak-, beeld- en alarmeringomgeving. Telecommunicatie veranderde van STM1, ATM, Frame Relay, POTS, ISDN, PSTN… naar onder andere SIP (Session Internet Protocol) en dat gaat gewoon over het ICT-netwerk. Alle zorgcommunicatie gaat dus via ICT. Maar als ik aan een ICT’er vraag hoe je SIP-cliënt op een zusteroproep moet programmeren, in combinatie met ESPA, dan wordt het best lastig. Aangezien SIP de open standaard is, ben je ook merkonafhankelijk. Dit laatste is niet te voorkomen, aangezien we als consument gewend zijn zelf te bepalen welk apparaat we gebruiken. Dus ik download de zorgapp van een dienstverlener en klaar! Maar anno 2013 lukt mij het niet een dergelijke app te vinden…

Vendor lock:
In de traditionele wereld van hardware en software bepaalt het ‘merk’ de mogelijkheden van zorgcommunicatie. Iets wat vreemd is, aangezien er in de zorg geen verzuiling meer is tussen merk en consument. Ook is er geen onderscheid tussen intra- en extramurale zorg. Het doorbreken van de vendor lock en het weghalen van de verzuiling is een directe bedreiging voor de traditionele leveranciers. Wel zal de markt onbewust dit willen, want wij willen gewoon die app downloaden, ongeacht van welk type apparaat.

Realiteit:
Aangezien we met elkaar willen praten en elkaar kunnen zien, is de basis SIP H.264. Dit is realtime data, maar heeft het verregaande consequenties voor ICT? Niet veel ICT-leveranciers hebben het goed onder de knie, die van A tot Z kunnen bouwen, van zusteroproep tot video op Smartphone of bedienpost in combinatie met locatie bepaling en bijvoorbeeld Facebook-integratie. Indien een leverancier zegt dat ze dit standaard op de plank hebben liggen, goed doorvragen…

Beleid:
Ik was onlangs bij een presentatie van het Ministerie van VWS over innovatie in de zorg. Tot mijn verbazing gaat dit over organiseren, beleid, doelstelling, speerpunt en veel meer grijze gebieden. Geen enkel woord over techniek en cliënt. Nog sterker, de beleidsmaker curatieve zorg te VWS moest de trein halen en kon geen antwoorden meer geven… Gelukkig hebben we nog de EU. Mevrouw Kroes is helder in beleid en stelt gewoon middelen beschikbaar. Hopelijk krijgt zij de kans Nederland als koploper in de zorg infrastructuur te positioneren, want die kans is er! Het wordt een hoofdpijndossier genoemd, maar eigenlijk is het moment daar. Dus ICT, Facilitair, Zorg, Domotica, Cluster, I&A Managers: laat de trein maar zitten en pak de kans om zelf levensloopbestendige diensten aan te bieden.